Filipijnse bankinstellingen lopen in het land voorop wat betreft de strikte handhaving van DMARC, met een afwijzingspercentage van 36,2%, maar ze blijven zeer kwetsbaar voor onderschepping op transportlaag. De sector blijft kwetsbaar op de transportlaag, met een MTA-STS-kloof van 100,0% in de hele banksector, waar kritieke transactiegegevens via onversleutelde paden worden verzonden. Aanvallers kunnen „downgrade-aanvallen“ uitvoeren om op opportunistische wijze de geïmplementeerde versleuteling te omzeilen, waardoor ze hoogwaardige financiële bevestigingsberichten kunnen onderscheppen om kapitaal om te leiden of gevoelige bankgegevens te stelen.
De Filipijnse overheidsinstanties en gemeentelijke domeinen beschikken over een stabiele basis voor technische monitoring, met een SPF-score van 98,2%. De sector hanteert echter een uiterst voorzichtige aanpak wat betreft beleidsescalatie: 25,9% staat ingesteld op „geen”, 24,1% op „quarantaine” en slechts een minimale drempel van 6,2% op beschermende „afwijzingswaarden”. Cruciaal is dat 43,8% van de overheidsdomeinen helemaal geen DMARC heeft, waardoor kwaadwillenden zich kunnen voordoen als officiële instanties om valse regelgevende richtlijnen te verspreiden.
De infrastructuur in de gezondheidszorg heeft een SPF-basisniveau van 97,6%, maar het beheer van gevoelige patiëntgegevens in combinatie met een gebrek aan strikte handhaving maakt deze infrastructuur tot een belangrijk doelwit voor gegevensafpersing. Een aanzienlijk deel van deze infrastructuur vertrouwt op passieve monitoring, terwijl maar liefst 37,3% helemaal geen DMARC hanteert. Deze aanpak, die uitsluitend op monitoring is gebaseerd, maakt de toegangsroutes tot patiëntenportalen en interne klinische gegevenssystemen uiterst kwetsbaar, een probleem dat nog wordt verergerd door een absoluut gebrek aan implementatie van MTA-STS (100,0%).
De media- en omroepsector staat sterk in de publieke belangstelling, waardoor zwakke e-mailbeveiliging kwaadwillenden in staat stelt het vertrouwen van het publiek in een mediakanaal te misbruiken. Bij mediadomeinen ontbreken in maar liefst 49,5% van de gevallen DMARC-records, in combinatie met het laagste handhavingspercentage van het land: 5,3%. Door dit gebrek aan actieve handhaving kunnen cybercriminelen gemakkelijk mediadomeinnamen vervalsen om nepnieuws, valse persberichten of phishing-e-mails te verspreiden.
Als poortwachters van kritieke communicatie handhaven telecomoperatoren een technische basisnorm met een correcte SPF-score van 96,2%. Ondanks dit kader hanteert de sector slechts in 23,1% van de gevallen strikte ‘p=reject’-maatregelen, waardoor reactieve benaderingen de voorkeur krijgen: 50,0% van de domeinen staat op ‘p=quarantine’. Omdat de helft van de telecomdomeinen passief in quarantaine blijft in plaats van direct te worden geblokkeerd, kunnen vervalste berichten nog steeds filters omzeilen om abonneegegevens te ontfutselen en SIM-swap-aanvallen mogelijk te maken.
Academische instellingen beheren enorme hoeveelheden studentengegevens en intellectueel eigendom op het gebied van onderzoek, met een SPF-basislijn van 98,4%. Toch ontbreekt bij 45,2% van de onderwijsdomeinen DMARC-beveiliging volledig, terwijl 25,8% een passieve p=none-instelling hanteert. Aanvallers maken misbruik van deze ontbrekende records om studenten valse updates voor het „portaal voor collegegeldbetaling” te sturen of docenten valse links naar peer-reviews te sturen, met als doel inloggegevens te stelen.
Logistieke netwerken vormen de ruggengraat van de regionale handel en behouden een SPF-configuratiegraad van 95,3%. De daadwerkelijke beveiliging blijft echter beperkt door ontbrekende DMARC-records (29,1%) en een afhankelijkheid van passieve monitoring, waarbij 22,1% van de domeinen op p=none blijft staan. Dit biedt criminelen een gemakkelijke opening om de identiteit van transportbedrijven te kopiëren en gewijzigde vrachtbrieven of aangepaste routegegevens naar logistieke partners te sturen om vrachtbetalingen te verduisteren.
De energiesector vertoont een redelijke basisafstemming, maar precies de helft (50,0%) van het ecosysteem binnen deze sector wordt helemaal niet gemonitord en beschikt niet over DMARC-beveiliging. Criminelen kunnen zich gemakkelijk voordoen als fabrikanten van apparatuur en energieleveranciers om frauduleuze verzoeken in de toeleveringsketen te versturen of schadelijke bestanden te introduceren die bedoeld zijn om door te dringen in operationele technologieomgevingen.
