Organizacje finansowe i dostawcy usług płatności cyfrowych wykazują najsilniejszą podstawową konfigurację SPF w Jordanii oraz wiodące wskaźniki wdrażania protokołu DNSSEC. Jednakże, mimo że znaczna część z nich przeszła na aktywne zasady p=reject lub tymczasowe zasady p=quarantine, nadal istnieje niezabezpieczony segment, w którym całkowicie brakuje rekordów DMARC. Ponadto praktycznie nie ma prawidłowych wdrożeń MTA-STS na finansowych serwerach wysyłających pocztę, co naraża korespondencję międzybankową na podsłuch podczas tranzytu.
Ministerstwa państwowe i miejskie portale publiczne zapewniają szeroki wstępny zasięg SPF. Niemniej jednak postępy w zakresie wdrażania tych rozwiązań są powolne, a zdecydowana większość oficjalnych domen rządowych nadal nie korzysta z DMARC lub pozostaje w stanie stagnacji, działając w trybie pasywnym „p=none”. Wdrożenie DNSSEC w regionalnych portalach administracyjnych jest nadal ograniczone, a szyfrowanie MTA-STS nie występuje w niemal żadnym z analizowanych publicznych systemów przesyłania wiadomości.
Podmioty świadczące usługi opieki zdrowotnej, dostawcy produktów farmaceutycznych oraz sieci szpitali są w znacznym stopniu narażone na ryzyko podszywania się pod inne podmioty. Ponad połowa zasobów w domenie medycznej nie posiada opublikowanych rekordów DMARC, a aktywne egzekwowanie polityki „p=reject” ogranicza się do zaledwie niewielkiej części podmiotów. Niemal całkowity brak protokołów MTA-STS i DNSSEC naraża poufność danych pacjentów oraz komunikację kliniczną na manipulacje podczas przesyłania danych oraz oszukańcze podszywanie się pod lekarzy.
Uczelnie wyższe i akademie naukowe w całym Królestwie w przeważającej mierze opierają się na politykach braku monitorowania lub monitorowania pasywnego. Zdecydowana większość uniwersytetów funkcjonuje bez rekordów DMARC lub utrzymuje ustawienie p=none, co naraża dane studentów, akademicką własność intelektualną oraz bazy danych badań naukowych na oszustwa polegające na wykradaniu danych uwierzytelniających. Wskaźnik wdrażania kryptograficznych standardów DNSSEC i MTA-STS pozostaje znikomy.
Kluczowi dostawcy usług komunalnych oraz sieci dystrybucji energii wykazują wysoką spójność w zakresie podstawowych wskaźników SPF. Jednak znaczna część domen energetycznych nadal funkcjonuje bez aktywnej ochrony DMARC, co naraża je na ataki typu „pivoting” w łańcuchu dostaw. Chociaż w sektorze tym obserwuje się niewielkie wykorzystanie szyfrowania transportowego, zdecydowana większość komunikacji przedsiębiorstw komunalnych pozostaje niezabezpieczona protokołami MTA-STS.
Jordańskie serwisy informacyjne, stacje telewizyjne i portale mediów cyfrowych charakteryzują się wyjątkowo niskim poziomem wdrażania zabezpieczeń. Zdecydowana większość domen mediów albo w ogóle nie korzysta z protokołu DMARC, albo opiera się wyłącznie na pasywnych trybach monitorowania. Ta luka sprawia, że renomowane marki redakcyjne i dziennikarskie są narażone na ataki typu spoofing oraz nieuprawnione rozpowszechnianie fałszywych alertów. Wdrożenie protokołu MTA-STS na serwerach redakcyjnych praktycznie nie występuje.
Krajowi dostawcy usług telekomunikacyjnych wykazują się godnym pochwały wdrożeniem podstawowych funkcji SPF oraz umiarkowanym poziomem wdrożenia DNSSEC. Jednak znaczna część domen wysyłających należących do operatorów nadal działa bez egzekwowania DMARC, co naraża korporacyjne działy obsługi klientów na ataki phishingowe skierowane przeciwko klientom. Zasięg MTA-STS pozostaje ograniczony do niezwykle niewielkiej części produkcyjnych serwerów pocztowych.
Regionalni spedytorzy, operatorzy logistyki portowej oraz przedsiębiorstwa transportu komercyjnego charakteryzują się zróżnicowanym poziomem zabezpieczeń. Chociaż podstawowe wpisy SPF są powszechne, powszechny brak rekordów DMARC sprawia, że powiadomienia o przesyłkach i dokumentacja celna są narażone na fałszowanie nagłówków. Szyfrowanie tranzytowe za pomocą protokołu MTA-STS praktycznie nie występuje, co powoduje, że dane dotyczące logistyki trasy i ładunku pozostają niezaszyfrowane podczas wymiany wiadomości e-mail.
