Hoewel financiële instellingen in Finland het voortouw nemen bij de strenge maatregelen voor e-mailauthenticatie in het land – met een toonaangevend DMARC-toepassingspercentage van 31,7% – blijven er ernstige tekortkomingen bestaan op het gebied van transport en routing. Maar liefst 97,6% van de gecontroleerde banken en financiële instellingen beschikt helemaal niet over operationele MTA-STS-records, waardoor slechts een schamele 2,4% over veilige e-mailtransportroutes beschikt. Het is alarmerend dat 17,1% van deze zeer kwetsbare doelwitten geen enkel DMARC-record heeft gepubliceerd, terwijl 19,5% op het ‘p=none’-niveau blijft hangen (alleen monitoring) en 31,7% gebruikmaakt van de zwakke beschermingsinstelling ‘p=quarantine’. Bovendien heeft slechts 24,4% DNSSEC ingeschakeld, waardoor 75,6% zeer kwetsbaar is voor aanvallen op DNS-niveau.
De Finse publieke sector en overheidsdomeinen beschikken over betrouwbare basisconfiguraties, met een percentage van 95,1% correcte SPF-configuraties en een DNSSEC-implementatiegraad van 11,5%. Ondanks deze sterke start verloopt de daadwerkelijke handhaving van het beleid nog steeds traag: slechts 23,0% van de overheidsdomeinen handhaaft actief een strikt p=reject-beleid. Daarentegen zit maar liefst 45,1% vast in de passieve p=none-monitoringfase, hanteert 13,9% het softe p=quarantine-beleid en publiceert 17,2% helemaal geen DMARC-record (waarbij nog eens 0,8% verkeerd is geconfigureerd). Bovendien wordt versleuteling op transportlaag ernstig verwaarloosd: slechts 0,8% heeft MTA-STS met succes geïmplementeerd.
De zorgverleners in Finland blijven zeer kwetsbaar voor e-mailspoofing vanwege een wijdverbreid gebrek aan actief defensief beleid. Maar liefst 45,9% van de medische domeinen bevindt zich nog steeds in de passieve p=none-monitoringfase, terwijl 19,0% vertrouwt op de gedeeltelijke bescherming van een p=quarantine-beleid. Tegelijkertijd ontbreekt bij 17,8% van de zorginstellingen elk DMARC-record, waardoor slechts 16,9% bedreigingen actief blokkeert op het strikte handhavingsniveau p=reject. Bovendien ontbreekt versleuteling op transportlaag vrijwel volledig: slechts 0,8% beschikt over een geldige MTA-STS-implementatie en slechts 7,4% heeft DNSSEC ingeschakeld, waardoor 92,6% blootstaat aan misbruik op de routeringslaag.
De academische en onderwijsnetwerken in Finland vertonen de grootste nationale afhankelijkheid van configuraties die uitsluitend op monitoring zijn gericht: 56,5% van de instellingen zit vast in de passieve fase ‘p=none’. Deze passieve houding, in combinatie met een voor de sector laag handhavingspercentage van ‘p=reject’ van slechts 3,2% en een volledig gebrek aan DMARC-records bij 17,7% van de onderwijsdomeinen, maakt dat cruciale wetenschappelijke databases, waardevolle intellectuele eigendom en de identiteit van studenten zeer kwetsbaar zijn voor misbruik. Bovendien is de infrastructuurbeveiliging uitzonderlijk zwak: slechts 9,7% heeft DNSSEC ingeschakeld en 0,0% maakt gebruik van MTA-STS voor veilig transport.
De energienetwerken van Finland laten een sterke basis zien, met een correctiepercentage van 96,8% voor SPF-afstemming en een actief handhavingsniveau van 25,8% voor p=reject. Een aanzienlijk deel van deze kritieke infrastructuur blijft echter zeer kwetsbaar: 32,3% van de domeinen zit vast op een p=none-beleid (alleen monitoring) en 15,0% publiceert helemaal geen DMARC-record. Bovendien ontbreekt bij 95,7% van de sector volledig MTA-STS-transportversleuteling (waardoor slechts 4,3% geldig is), waardoor gevoelige netwerkcommunicatie en logistieke operaties bloot blijven staan aan onderschepping op de transitlaag. De bescherming op DNS-niveau is eveneens zwak, met een lage DNSSEC-acceptatiegraad van slechts 6,5%.
Hoewel de Finse nieuwsorganisaties en mediakanalen bij het publiek een aanzienlijke geloofwaardigheid genieten, behoren hun beveiligingsmaatregelen voor e-mailverificatie tot de meest kwetsbare van het land. Aangezien maar liefst 51,4% van de medianetwerken gebruikmaakt van passieve p=none-configuraties, 14,4% p=quarantine hanteert en 30,8% helemaal geen DMARC-records heeft, kunnen kwaadwillende actoren zich gemakkelijk voordoen als vertrouwde journalistieke merken. Actieve bescherming is vrijwel onbestaande: slechts 2,7% hanteert ‘p=reject’, een kritiek laag percentage voor de sector. Bovendien worden beveiliging van routing en transport ernstig verwaarloosd: slechts 3,4% heeft DNSSEC ingeschakeld en maar liefst 0,0% heeft MTA-STS geïmplementeerd.
De Finse telecomproviders beheren uiterst complexe netwerkinfrastructuren, maar kampen met hardnekkige fouten in de protocolconfiguratie en een duidelijk gebrek aan strikte handhaving van het beleid. Aangezien bij meer dan een kwart van de telecomdomeinen (27,2%) een DMARC-record volledig ontbreekt en er sterk wordt geleund op passieve monitoring (31,9% met p=none en 23,3% met p=quarantine), blijven de identiteiten van grote providers zeer kwetsbaar voor facturerings- en abonnementsfraude. Slechts een kleine minderheid van 17,2% handhaaft actief een strikt p=reject-beleid. Bovendien worden de beveiliging van transport en routing nog steeds ernstig verwaarloosd: slechts 2,6% heeft MTA-STS geïmplementeerd en slechts 9,9% heeft DNSSEC ingeschakeld.
Finse transport- en logistieke dienstverleners zijn sterk afhankelijk van snelle, geautomatiseerde gegevensuitwisseling. Dit leidt weliswaar tot een gematigd percentage actief afgeweerde bedreigingen, maar maakt de leveringskanalen zeer kwetsbaar. Meer dan de helft van de sector (58,3%) zit nog steeds vast in de passieve modus van uitsluitend monitoring (p=none). In combinatie met 12,5% van de domeinen die helemaal geen DMARC hebben, 16,7% die vertrouwt op een p=quarantine-beleid en slechts 12,5% die gebruikmaakt van DNSSEC, blijven deze verzendnetwerken zeer onveilig. Deze kwetsbaarheid wordt nog verergerd door een totaal gebrek aan MTA-STS-validatie op transportlaag (100,0%) in de hele sector, waarbij slechts een kleine minderheid van 12,5% actief een strikt p=reject-beleid handhaaft om vervalste berichten te blokkeren.
