Instytucje finansowe przodują w zakresie wdrażania polityki handlowej – 90,0% z nich stosuje prawidłowy plik SPF, a 50,0% działa na poziomie p=quarantine. Jednak tylko 10,0% przeszło na pełne egzekwowanie ustawienia p=reject, podczas gdy 30,0% w ogóle nie stosuje protokołu DMARC, a 10,0% pozostaje na poziomie p=none. Ponadto całkowity brak wdrożenia protokołów MTA-STS (0,0%) i DNSSEC (0,0%) sprawia, że powiadomienia o transakcjach międzybankowych oraz komunikacja z klientami są narażone na przechwycenie.
Rwandyjskie agencje rządowe wykazują się wzorowym wdrożeniem protokołu DMARC – jedynie 2,9% z nich pomija rekordy, a 94,3% poprawnie weryfikuje rekordy SPF. Jednak stosowane zasady są w znacznej mierze skoncentrowane na ustawieniu p=quarantine (61,4%) oraz pasywnej obserwacji p=none (34,3%), a jedynie 1,4% stosuje rygorystyczne ustawienie p=reject. Całkowity brak protokołów DNSSEC (0,0%) i MTA-STS (0,0%) sprawia, że komunikacja między departamentami jest narażona na przechwycenie podczas tranzytu.
W zakresie zarządzania poufną dokumentacją kliniczną i wynikami badań laboratoryjnych sektor opieki zdrowotnej charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem wdrożenia kwarantanny (60,0%) oraz 91,1% skutecznością SPF. Jednak całkowicie brakuje aktywnych odrzuceń (0,0% p=reject), przy czym 26,7% nie posiada DMARC, 11,1% ma ustawienie p=none, a 2,2% ma błędy konfiguracyjne. W połączeniu z zerowym wskaźnikiem wdrożenia MTA-STS i DNSSEC poufność danych pacjentów jest narażona na ryzyko zgodnie z ustawą nr 058/2021.
Uczelnie wyższe i ośrodki badawcze przodują w kraju pod względem rygorystycznego odrzucania wiadomości zgodnie z protokołem DMARC (32,7% w kategorii „p=reject”), a także osiągają wynik 30,9% w kategorii „p=quarantine”. Sektor ten wykazuje jednak znaczną podatność na ataki: 45,5% domen edukacyjnych całkowicie pomija SPF, a 18,2% pomija DMARC. W połączeniu z zerowym wskaźnikiem MTA-STS (0,0%) i minimalnym wskaźnikiem DNSSEC (3,6%) dane akademickie i badawcze są narażone na ciągłe ryzyko spoofingu.
Operatorzy kluczowych sieci użyteczności publicznej wykazują najwyższy w kraju poziom podstawowej skuteczności SPF, wynoszący 97,0%. Pomimo tych solidnych podstaw przejście na aktywną ochronę przebiega powoli: 45,5% nadal pozostaje na etapie pasywnej obserwacji (p=none), 36,4% całkowicie pomija DMARC, a jedynie 3,0% stosuje ustawienie p=reject. Przy zerowym wskaźniku wdrożenia MTA-STS powiadomienia w łańcuchu dostaw sieci użyteczności publicznej pozostają narażone na ataki polegające na podszywaniu się pod kadrę kierowniczą.
Nadawcy, wydawnictwa i cyfrowe agencje informacyjne wykazują powszechną podatność na zagrożenia. Połowa (50,0%) nie posiada w ogóle rekordu DMARC, aktywne odrzucanie nie występuje (0,0% p=reject), a 11,1% ma błędy składniowe w SPF. Brak wdrożenia protokołów MTA-STS (0,0%) lub DNSSEC (0,0%) naraża oficjalne kanały redakcyjne na ryzyko rozpowszechniania fałszywych komunikatów prasowych oraz kradzieży danych uwierzytelniających.
Operatorzy telekomunikacyjni i dostawcy usług internetowych wykazują bezbłędną podstawową higienę SPF (100,0% poprawności) i przodują w kraju pod względem stosowania podpisu DNSSEC (16,7%). Jednak ich podejście do protokołu DMARC jest niejednolite: 16,6% stosuje ustawienie p=reject, podczas gdy 41,7% pozostaje w trybie pasywnej obserwacji p=none, a kolejne 41,7% nie publikuje żadnego rekordu DMARC. Brak wdrożenia MTA-STS (0,0%) naraża automatyczne powiadomienia operatorów na podsłuch podczas transmisji.
Wspierając regionalny handel transgraniczny, operatorzy logistyczni osiągają zgodność z SPF na poziomie 90,6%. Jednak aktywne egzekwowanie zasad jest ograniczone – jedynie 6,3% stosuje ustawienie p=reject, a 15,6% – p=quarantine, podczas gdy 40,6% pozostaje przy ustawieniu p=none, a 37,5% pomija wpisy. Całkowity brak protokołu MTA-STS (0,0%) sprawia, że dokumentacja przewozowa, formularze odprawy celnej i faktury są narażone na manipulacje.