Czym jest filtrowanie DNS i jak działa?

przez

Ostatnia aktualizacja:
10 czas czytania: 10 minut
Czym jest filtrowanie DNS i jak działa?

Kluczowe wnioski

  • Filtrowanie DNS przechwytuje zapytania o nazwy domen jeszcze przed nawiązaniem połączenia transportowego, uniemożliwiając urządzeniom komunikację ze złośliwymi lub niedopuszczalnymi miejscami docelowymi.
  • Mechanizm ten zapobiega działaniu stron służących do wykradania danych uwierzytelniających, punktów rozprzestrzeniania złośliwego oprogramowania, infrastruktury typu „command-and-control” oraz kradzieży danych sieciowych, a jednocześnie powoduje znikome spowolnienie przeglądania stron przez użytkowników.
  • Ochrona obejmuje wszystkie urządzenia korzystające z filtrowanego serwera rozpoznającego adresy, w tym urządzenia Internetu rzeczy bez interfejsu użytkownika oraz niezarządzane systemy operacyjne.
  • Techniki omijania zabezpieczeń, takie jak bezpośrednie żądania adresów IP, osobiste sieci prywatne (VPN) oraz nieautoryzowane szyfrowane serwery DNS, wymagają zastosowania uzupełniających środków kontroli sieciowej.
  • Kompleksowa ochrona domeny łączy filtrowanie rozpoznawania adresów DNS wychodzących ze standardami uwierzytelniania przychodzącego, takimi jak DMARC, SPF i DKIM, aby chronić marki korporacyjne przed wszelkimi zagrożeniami.

Każda współczesna interakcja internetowa rozpoczyna się od translacji adresu. Gdy pracownik klika link w wiadomości e-mail lub wpisuje adres URL w pasku adresu, urządzenie klienckie musi najpierw przekształcić tę przyjazną dla użytkownika nazwę w adres IP umożliwiający routing.

Atakujący wykorzystują tę podstawową zależność na każdym etapie włamania. Nieuczciwi aktorzy wykorzystują nowo utworzone nazwy hostów do pozyskiwania danych uwierzytelniających, konfigurują domeny algorytmiczne w celu koordynowania botnetów oraz tworzą kanały wychodzące w celu wycieku poufnych baz danych.

Wdrożenie filtrowania DNS zapewnia organizacjom skuteczną linię obrony na wczesnym etapie. Dzięki analizie żądań dotyczących miejsc docelowych już na etapie wyszukiwania, a nie dopiero po rozpoczęciu pobierania plików, zespoły mogą neutralizować poważne zagrożenia pochodzące z Internetu, zanim dane z sieci dotrą do urządzenia końcowego.

Czym jest filtrowanie DNS?

filtrowanie DNS

Filtrowanie DNS to mechanizm zabezpieczający, który analizuje zapytania kierowane do systemu nazw domenowych (DNS) w celu zablokowania dostępu do złośliwych, nieautoryzowanych lub naruszających zasady nazw hostów, zanim zostanie nawiązane połączenie internetowe. Dzięki porównywaniu wyników wyszukiwania z bazami danych zagrożeń oraz kategoriami dopuszczalnego użytkowania mechanizm ten uniemożliwia urządzeniom nawiązywanie połączeń ze szkodliwymi stronami internetowymi.

Mechanizm ten działa na poziomie aplikacji i routingu, stanowiąc fundament sieci internetowej. Ponieważ decyzje dotyczące dostępu są podejmowane podczas rozpoznawania nazw hostów, użytkownicy nigdy nie ładują złośliwych skryptów, nie trafiają na strony phishingowe ani nie nawiązują połączeń z nieautoryzowaną infrastrukturą zdalną.

Jak działa filtrowanie DNS

System nazw domenowych (DNS) pełni rolę głównej usługi katalogowej w Internecie, przekształcając nazwy hostów, takie jak example.com, na numeryczne adresy docelowe, np. 192.0.2.1. Za każdym razem, gdy urząd końcowe inicjuje żądanie sieciowe, wysyła zapytanie do wyznaczonego rekurencyjnego serwera DNS. Jeśli chcesz zgłębić podstawowe mechanizmy działania sieci, zapoznaj się z naszym wyczerpującym omówieniem „Czym jest serwer DNS” wyjaśnia, w jaki sposób systemy te obsługują wyszukiwania.

W standardowym środowisku sieciowym bez filtrów zabezpieczających serwer nazw wyszukuje autorytatywne wpisy w hierarchii internetowej i zwraca rzeczywisty adres IP bezpośrednio klientowi wysyłającemu żądanie.

Po włączeniu filtrowania DNS rekurencyjny serwer rozpoznawczy wprowadza automatyczny punkt kontroli do standardowego cyklu rozpoznawania:

  1. Przesłanie żądania: Urządzenie użytkownika lub oprogramowanie działające w tle wysyła zapytanie o nazwę domeny docelowej.
  2. Ocena zasad i danych wywiadowczych: Zamiast natychmiast wysyłać zapytania do nadrzędnych serwerów autorytatywnych, filtrujący serwer rozpoznający nazwy porównuje żądaną nazwę hosta z wcześniej zdefiniowanymi zasadami organizacyjnymi, katalogami kategorycznymi oraz danymi wywiadowczymi dotyczącymi zagrożeń w czasie rzeczywistym.
  3. Kierowanie rozwiązań:
    • Dopuszczalny adres docelowy: Jeśli domena zostanie zweryfikowana jako bezpieczna i zgodna z zasadami dopuszczalnego użytkowania, serwer nazw rozpatruje zapytanie w normalny sposób i zwraca klientowi prawidłowy adres IP.
    • Zakazane lub złośliwe miejsce docelowe: Jeśli żądany rekord pasuje do źródła informacji o zagrożeniach lub kategorii objętej ograniczeniami, moduł rozpoznawania adresów ukrywa prawdziwy adres. Zwraca adres pętli zwrotnej, odpowiedź NXDOMAIN (nieistniejąca domena) lub adres IP strony z wyjaśnieniem, informującą użytkownika, dlaczego miejsce docelowe zostało zablokowane. Ponieważ nie jest podawana żadna prawidłowa trasa do złośliwego hosta, komputer kliencki nigdy nie nawiązuje połączenia sieciowego.

Listy blokowanych i dozwolonych adresów

Na najbardziej podstawowym poziomie administracyjnym filtrowanie DNS opiera się na wyraźnie określonych listach dozwolonych i zablokowanych adresów.

  • Listy dozwolone (zasady zezwoleń): Zapewniają one ścisły priorytet administracyjny, gwarantując, że kluczowe aplikacje biznesowe, portale klientów oraz zasoby wewnętrzne pozostają dostępne niezależnie od rygorystycznych reguł automatycznej kategoryzacji.
  • Listy blokowanych adresów (reguły blokowania): Składają się one ze statycznych zestawień znanych złośliwych lokalizacji, domen najwyższego poziomu wysokiego ryzyka, serwerów udostępniających pirackie treści lub domen oznaczonych przez korporacyjne zespoły ds. zgodności. Chociaż listy blokowanych zapewniają szybkie i zdecydowane przechwytywanie, ich oparcie na historycznych wskaźnikach naraża sieci na nieprzewidywalne, szybko zmieniające się kampanie internetowe.

Filtrowanie według kategorii

Filtrowanie oparte na kategoriach pozwala zespołom ds. bezpieczeństwa regulować dostęp do całych segmentów sieci bez konieczności ręcznego wyszukiwania poszczególnych nazw domen. Silniki usługowe przypisują domeny do ustrukturyzowanych kategorii, takich jak treści dla dorosłych, nielegalne gry hazardowe, serwisy streamingowe wymagające dużej przepustowości, sieci wymiany plików typu peer-to-peer, platformy społecznościowe oraz nowo wykryte nazwy hostów.

Administratorzy sieci konfigurują jednolite zasady dostępu zgodne z wymaganiami organizacji. Przedsiębiorstwo może ograniczyć przechowywanie plików multimedialnych o charakterze prywatnym oraz strumieniowe przesyłanie treści wideo w czasie trwania zmiany roboczej, aby zachować przepustowość sieci. Jednocześnie organizacje mogą egzekwować rygorystyczne zasady bezpiecznego korzystania z Internetu na wszystkich zasobach firmowych, aby zapewnić zgodność ze standardami operacyjnymi i regionalnymi przepisami dotyczącymi miejsca pracy.

Analiza zagrożeń w czasie rzeczywistym

Współcześni przeciwnicy rzadko pozostawiają statyczne zasoby internetowe w sieci na tyle długo, by można je było wykryć za pomocą ręcznych list blokujących. Osoby zajmujące się phishingiem wykorzystują dynamiczne, zautomatyzowane silniki kampanii, natomiast zaawansowane rodziny złośliwego oprogramowania stosują algorytmy generowania domen (DGA), aby codziennie przeglądać tysiące algorytmicznie generowanych domen w celu zlokalizowania działającej infrastruktury dowodzenia i kontroli.

Aby przeciwdziałać wektorom płynnym, nowoczesne rozwiązania filtrujące wykorzystują ciągłe strumienie danych dotyczących zagrożeń:

  • Nowo zarejestrowane domeny (NRD): Osoby stanowiące zagrożenie często kupują nazwy domen, konfigurują certyfikaty i przeprowadzają destrukcyjne ataki e-mailowe w ciągu zaledwie kilku godzin. Ograniczenie dostępu do domen utworzonych w ciągu ostatnich dwudziestu czterech do siedemdziesięciu dwóch godzin pozwala zablokować złośliwe kampanie, zanim platformy oceniające reputację zdążą je sklasyfikować.
  • Wykrywanie algorytmiczne: Analizując wzorce leksykalne, losowość znaków oraz nagłe wzrosty liczby zapytań, inteligentne programy rozpoznające wykrywają i przechwytują generowane automatycznie nazwy domen w czasie rzeczywistym.
  • Kanały informacyjne dotyczące phishingu kontekstowego: Ciągłe potoki danych monitorują kampanie mające na celu pozyskiwanie danych uwierzytelniających, złośliwą infrastrukturę stron docelowych oraz fałszywe domeny, aktualizując silniki rozpoznawania co kilka minut w celu przechwytywania złośliwych kliknięć użytkowników.

Przed czym chroni filtrowanie DNS

Ponieważ rozpoznawanie zagrożeń odbywa się przed rozpoczęciem sesji aplikacji, filtrowanie pozwala zneutralizować szeroki wachlarz współczesnych zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa. Zapoznanie się z obszernym katalogiem rodzajów ataków na system DNS pokazuje, jak istotne dla odporności obwodu zewnętrznego jest solidne zarządzanie domenami.

filtrowanie DNS

Strony phishingowe i programy do wykradania danych uwierzytelniających

Phishing pozostaje głównym sposobem przejęcia danych uwierzytelniających i początkowego włamania do sieci firmowej. Atakujący wysyłają fałszywe powiadomienia, kierując odbiorców na strony wyglądające jak oryginalne, których celem jest pozyskanie kluczy uwierzytelniających, danych sesji i haseł. Filtrowanie DNS identyfikuje złośliwe adresy docelowe i wyświetla stronę blokującą, uniemożliwiając pracownikom podawanie danych uwierzytelniających do kont, nawet jeśli podstępna wiadomość e-mail ominie zabezpieczenia skrzynki odbiorczej na obwodzie sieci.

Dostarczanie złośliwego oprogramowania oraz systemy dowodzenia i kontroli (C2)

Programy typu „dropper”, złośliwe makra oraz pobieranie typu „drive-by” w znacznym stopniu opierają się na wychodzących żądaniach DNS w celu pobrania ładunków drugiego etapu. Ponadto, gdy urządko końcowe zostanie zainfekowane lokalnie, zainstalowane w nim tylne drzwi muszą komunikować się z węzłami dowodzenia atakujących w celu przyjmowania zadań operacyjnych i otrzymywania skryptów. Filtrujące serwery DNS odrzucają żądania wyszukiwania skierowane do znanych węzłów C2, skutecznie uniemożliwiając złośliwemu plikowi binarnemu uzyskanie przyczółka.

Wywołania zwrotne oprogramowania ransomware

Przed rozpoczęciem szyfrowania plików lokalnych nowoczesne odmiany oprogramowania ransomware często wysyłają zapytania do zdalnych serwerów zarządzających w celu potwierdzenia pomyślnego wykrycia sieci, wymiany kluczy szyfrujących oraz koordynacji przygotowania danych do szyfrowania. Zablokowanie rozpoznawania domen służących do wymiany kluczy często całkowicie wstrzymuje proces szyfrowania, dając pracownikom działu bezpieczeństwa cenny czas na wykrycie zainfekowanego komputera i odizolowanie go od wspólnej pamięci masowej przedsiębiorstwa.

Wykorzystanie luk w zabezpieczeniach tunelowania DNS

Twórcy złośliwego oprogramowania regularnie wykorzystują port 53 do wycieku skradzionych danych oraz przekazywania danych operacyjnych ukrytych w rekurencyjnych zapytaniach o adresy. Ponieważ tradycyjne zapory sieciowe pozostawiają port 53 otwarty, aby zapobiec zakłóceniom w działaniu, niesprawdzone zapytania z łatwością przechodzą bez ograniczeń. Specjalistyczne serwery rozpoznające zagrożenia wykrywają nietypowe długości zapytań, ciągi znaków o wysokiej entropii oraz nieregularną częstotliwość zapytań, skutecznie powstrzymując próby kradzieży danych.

Fałszowanie adresów DNS i zagrożenia dla infrastruktury

Atakujący wykorzystują również niezabezpieczone ścieżki rozpoznawania nazw, aby zafałszować zawartość lokalnych pamięci podręcznych i przekierować ruch internetowy na fałszywe strony docelowe. Zrozumienie ryzyka strukturalnego związanego z fałszowania adresów DNS pokazuje, dlaczego weryfikacja autentyczności domen oraz połączenie filtrujących serwerów rozdzielczych z mechanizmami podpisów kryptograficznych ma kluczowe znaczenie dla długoterminowej stabilności działania systemu.

Zalety filtrowania DNS

Wdrożenie filtrów rozdzielczości niesie ze sobą szereg bezpośrednich korzyści funkcjonalnych w porównaniu z bardziej obciążającymi agentami do kontroli punktów końcowych oraz konwencjonalnymi urządzeniami typu firewall. Zgodnie z uznanymi najlepsych praktyk w zakresie bezpieczeństwa DNS pomaga sieciom osiągnąć następujące korzyści operacyjne:

  • Neutralizacja zagrożeń przed nawiązaniem połączenia: Tradycyjne programy antywirusowe wykrywają złośliwe pliki dopiero po dotarciu pakietów na fizyczny dysk twardy. Filtrowanie DNS działa jeszcze przed zakończeniem uzgadniania połączenia TCP lub TLS, gwarantując, że złośliwy kod nigdy nie trafi do lokalnych buforów pamięci.
  • Pełna widoczność sieci i zasięg urządzeń: Rozwiązanie chroni każde urządzenie, które kieruje ruch przez wyznaczony serwer rozpoznający. Zapewnia to kompleksową ochronę inteligentnych urządzeń biurowych, technologii operacyjnej, gości korzystających z sieci bezprzewodowej oraz starszego sprzętu, na którym nie można zainstalować komercyjnego oprogramowania do wykrywania zagrożeń w punktach końcowych.
  • Znikome opóźnienia i obciążenie: Ocena wyszukiwania domeny w lekkim rozwiązaniu zajmuje milisekundy. W przeciwieństwie do urządzeń do głębokiej inspekcji pakietów, które odtwarzają duże sesje internetowe, wyszukiwania za pomocą resolvera zapewniają wysoką wydajność bez powodowania zauważalnych opóźnień w przeglądaniu stron.
  • Prosta implementacja sieciowa: Przekierowanie ruchu do serwera rozpoznającego adresy z zabezpieczeniami wymaga jedynie aktualizacji ustawień DHCP lub edycji przypisania głównych serwerów nazw na routerach brzegowych, co umożliwia wdrożenie w całej firmie w ciągu kilku minut.
  • Cenne logi audytowe i telemetryczne: Scentralizowane rejestrowanie działań naprawczych zapewnia przejrzystą dokumentację diagnostyczną każdego zgłoszenia dotyczącego zasobów zewnętrznych. Analitycy ds. bezpieczeństwa mogą szybko izolować zainfekowane punkty końcowe, wykrywać narzędzia internetowe z zakresu „shadow IT” oraz śledzić trendy w zakresie zgodności z przepisami w całej infrastrukturze przedsiębiorstwa.

Ograniczenia, które należy wziąć pod uwagę

Chociaż filtrowanie DNS zapewnia szeroki zakres ochrony, projektanci sieci powinni zdawać sobie sprawę z jego ograniczeń strukturalnych, aby uniknąć powstawania martwych punktów.

  • Ominięcie szyfrowanych serwerów rozpoznawania nazw (DoH i DoT): Nowoczesne przeglądarki internetowe i systemy operacyjne w coraz większym stopniu obsługują protokoły szyfrowanego rozpoznawania nazw. Gdy oprogramowanie klienckie korzysta z zewnętrznych serwerów rozpoznawania nazw innych dostawców za pośrednictwem protokołów DNS over HTTPS lub DNS over TLS, standardowe punkty filtrowania sieciowego tracą wgląd w treść zapytań. Zabezpieczenie środowisk zarządzanych wymaga egzekwowania wewnętrznych zasad rozpoznawania nazw oraz ograniczenia nieautoryzowanych połączeń wychodzących z zewnętrznymi dostawcami.
  • Połączenia z bezpośrednimi adresami IP: Filtrowanie działa wyłącznie na nazwach domen. Jeśli osoba atakująca skonfiguruje złośliwy ładunek lub moduł C2 tak, aby łączył się bezpośrednio z bezwzględnym publicznym adresem IP (takim jak 203.0.113.50), urządzenie klienckie całkowicie omija etapy wyszukiwania DNS, co wymaga zastosowania mechanizmów kontroli punktów końcowych oraz tradycyjnych zapór sieciowych w celu przechwycenia sesji.
  • Brak kontroli treści: Resolver ochronny widzi nazwy hostów docelowych, a nie poszczególne ścieżki, parametry zapytania ani zawartość plików. Jeśli cyberprzestępca umieści złośliwy plik w ramach legalnego, publicznego ekosystemu, takiego jak Google Drive lub GitHub, filtr DNS musi albo zezwolić na dostęp do całej domeny, albo całkowicie ją zablokować.
  • Fałszywe alarmy operacyjne: Agresywne reguły klasyfikacji i automatyczne progi wieku domen mogą czasami blokować nieszkodliwe strony biznesowe lub nowe portale partnerskie. Zespoły ds. bezpieczeństwa potrzebują elastycznych protokołów nadpisywania, aby bez opóźnień przywrócić prawidłowe połączenia w ramach przepływu pracy.

Filtrowanie DNS a filtrowanie treści internetowych a zapory sieciowe

Architektury bezpieczeństwa często łączą w sobie wiele nakładających się na siebie warstw ochronnych. Zrozumienie, w jaki sposób każda z tych warstw analizuje ruch sieciowy, pomaga zespołom wyeliminować kosztowne nadmiarowości infrastrukturalne.

Cechy / AtrybutyFiltrowanie DNSSecure Web Gateway (SWG)Zapora sieciowa nowej generacji (NGFW)
Warstwa kontrolnaWyszukiwanie aplikacji (warstwa DNS, port 53/853)Sesja aplikacyjna (warstwa 7, HTTP/HTTPS)Transport i sieć (warstwy 3, 4 i 7)
Widoczność danychTylko żądana nazwa domenyPełny ciąg adresu URL, treść strony, treści plikówNagłówki pakietów, porty, protokoły, tabele stanów
Konieczność odszyfrowaniaNie jest wymaganeWymaga aktywnego odszyfrowywania SSL/TLSOpcjonalna dogłębna analiza pakietów
Wpływ na wydajnośćNiezwykle niski (czas oceny poniżej milisekundy)Umiarkowane do wysokiego (obciążenie związane z proxy sesji)Zmienna zależna od złożoności zestawu reguł
Złożoność wdrożeniaProste (przekierowanie serwera nazw)Umiarkowane (ustawienia serwera proxy lub skrypty PAC)Wysoki (routing fizyczny lub wirtualny w trybie inline)
Główny przypadek użyciaSzerokie blokowanie linii bazowej i unikanie zagrożeńDogłębne skanowanie plików, DLP oraz kontrola ścieżekIzolacja portów, filtrowanie z uwzględnieniem stanu, segmentacja

Architektury wdrożeniowe

Organizacje mogą wybierać spośród kilku modeli wdrożenia w zależności od mobilności pracowników oraz wymagań dotyczących infrastruktury fizycznej.

Serwery nazw działające w chmurze

Architektury oparte na chmurze stanowią najpopularniejszy model wdrażania w nowoczesnych środowiskach korporacyjnych. Przedsiębiorstwo kieruje swoje przekaźniki upstream do sieci resolverów typu anycast obsługiwanych przez wyspecjalizowanego dostawcę rozwiązań bezpieczeństwa. Dostawca zarządza kanałami informacji o zagrożeniach, aktualizuje klasyfikacje kategoryczne oraz obsługuje zapytania z globalnych punktów obecności, odciążając lokalny personel IT od obowiązków związanych z konserwacją sprzętu.

Lokalne serwery nazw i urządzenia

Instytucje o wysokim poziomie bezpieczeństwa, organizacje rządowe oraz podlegające ścisłej regulacji przedsiębiorstwa finansowe często korzystają z dedykowanych, lokalnych serwerów rozdzielających z pamięcią podręczną. W tym modelu wdrożenia fizyczne urządzenia lub lokalne maszyny wirtualne obsługują wewnętrzne wyszukiwania, stosując lokalne zasady i zapisane w pamięci podręcznej informacje o zagrożeniach przed wysłaniem zapytania do nadrzędnych serwerów korzeniowych. Gwarantuje to pełną kontrolę nad poufnymi zapisami zapytań.

Agenci końcowi w trybie roamingowym

Przejście na pracę zdalną i hybrydową oznacza, że firmowe laptopy rutynowo działają poza zasięgiem routerów biurowych. Agenty roamingowe to lekkie narzędzia programowe instalowane na zarządzanych urządzeniach końcowych w celu przechwytywania ruchu z lokalnych kart sieciowych. Zapewniają one, że wszystkie zapytania DNS są kierowane zgodnie z polityką obronną organizacji dotyczącą serwerów DNS, niezależnie od tego, czy użytkownik łączy się z kampusu przedsiębiorstwa, sieci domowej, czy niezabezpieczonego publicznego punktu dostępowego.

Integracja routera i bramy sieciowej

Małe biura, oddziały i punkty sprzedaży często zapewniają bezpieczeństwo bezpośrednio na poziomie bramy dostępowej. Administratorzy konfigurują oprogramowanie sprzętowe lokalnego routera tak, aby rozsyłało rekurencyjne serwery nazw zabezpieczające za pośrednictwem dzierżaw DHCP. Każdy telefon, stacja robocza, terminal kasowy oraz smartfon gościa łączący się z lokalną siecią Wi-Fi automatycznie uzyskuje ochronę bez konieczności ręcznej konfiguracji.

Jak wybrać usługę filtrowania DNS

Wybór skutecznego rozwiązania wymaga oceny podstawowych możliwości technologicznych, wykraczającej poza deklaracje marketingowe. Zespoły ds. bezpieczeństwa i osoby odpowiedzialne za zamówienia powinny wziąć pod uwagę następujące kryteria techniczne:

  1. Zakres i dokładność analizy zagrożeń: Należy sprawdzić, skąd dostawca czerpie swoje dane. Wiodące platformy łączą autorskie algorytmy wykrywania, modele uczenia maszynowego oraz komercyjne źródła danych w celu identyfikacji nowo zarejestrowanych nazw hostów, domen typu fast-flux oraz wektorów phishingu bez generowania zakłócających fałszywych alarmów. Wspólne wytyczne opublikowane przez Agencji ds. Cyberbezpieczeństwa i Bezpieczeństwa Infrastruktury określają podstawowe kryteria oceny architektury ochronnej DNS oraz wyboru dostawcy.
  2. Dynamiczna kategoryzacja treści: Należy sprawdzić, jak obszerny jest katalog dostawcy. Rozwiązania muszą klasyfikować miliony domen w ramach dziesiątek tematów kontekstowych, jednocześnie szybko przetwarzając nowo wykryte strony internetowe w czasie rzeczywistym.
  3. Obsługa klientów korzystających z roamingu i urządzeń mobilnych: Należy upewnić się, że usługa zapewnia lekkie agenty dla wszystkich wymaganych systemów operacyjnych (Windows, macOS, Linux, iOS, Android), aby zapewnić spójną ochronę w rozproszonych zespołach.
  4. Zarządzanie protokołami szyfrowanymi: Należy sprawdzić, czy rozwiązanie obsługuje i reguluje protokoły DNS over HTTPS (DoH) oraz DNS over TLS (DoT), uniemożliwiając punktom końcowym omijanie reguł filtrowania.
  5. Integracja z systemami SIEM i szczegółowe raportowanie: Analitycy ds. bezpieczeństwa w przedsiębiorstwach potrzebują możliwości pozyskiwania logów w czasie rzeczywistym za pośrednictwem syslogu, webhooków lub zasobników S3, aby móc porównywać alerty dotyczące rozwiązań z danymi z centralnych platform zarządzania informacjami i zdarzeniami bezpieczeństwa (SIEM).
  6. Architektura wielodostępna dla dostawców usług: Dostawcy usług zarządzanych (MSP) potrzebują scentralizowanych pulpitów nawigacyjnych, kontroli dostępu opartej na rolach, izolacji dzierżawców oraz niestandardowych modułów rozliczeniowych, aby efektywnie zarządzać wieloma środowiskami klientów.
  7. Odporność infrastruktury i routing Anycast: Należy sprawdzić zasięg globalnej sieci dostawcy, zwracając uwagę na rozproszone geograficznie punkty obecności Anycast, które zapewniają zerowe przestoje i optymalną wydajność wyszukiwania.

Filtrowanie DNS i bezpieczeństwo poczty elektronicznej: wielopoziomowa ochrona

Filtrowanie DNS i uwierzytelnianie poczty elektronicznej działają na przeciwstawnych, ale uzupełniających się krańcach obwodu ataku organizacji.

Filtrowanie DNS chroni pracowników podczas nawiązywania połączeń z zewnętrznymi serwerami. Gdy pracownik przypadkowo kliknie fałszywy adres URL zawarty w wiadomości e-mail typu phishing, moduł filtrujący przechwytuje zapytanie i przerywa połączenie, zanim strona phishingowa zdąży pozyskać dane uwierzytelniające firmy lub zainstalować oprogramowanie szpiegujące.

Jednak filtrowanie ruchu wychodzącego nie jest w stanie chronić klientów, partnerów ani reputacji firmy przed złośliwymi podmiotami podszywającymi się pod firmę. Przestępcy rutynowo podszywają się pod legalne domeny biznesowe, aby wysyłać przekonujące prośby o przekierowanie płatności, podszywać się pod kadrę kierowniczą i podważać zaufanie klientów.

Aby zapobiec fałszowaniu domen, konieczne jest wdrożenie autorytatywnych protokołów ruchu przychodzącego:

  • SPF (Sender Policy Framework): Określa, które adresy IP i serwery pocztowe są uprawnione do wysyłania wiadomości e-mail w imieniu Twojej domeny.
  • DKIM (DomainKeys Identified Mail): Dodaje kryptograficzne podpisy cyfrowe do wiadomości wychodzących, weryfikując, czy treść wiadomości nie została zmieniona podczas przesyłania.
  • DMARC (Domain-based Message Authentication, Reporting, and Conformance): Łączy protokoły SPF i DKIM w ramach egzekwowalnej polityki, nakazującej bramkom pocztowym odrzucanie nieautoryzowanych wiadomości wykorzystujących nazwę Twojej marki.

Chociaż filtrowanie DNS chroni pracowników przed złośliwymi witrynami w sieci, wdrożenie hostowanego DMARC zapewnia, że nieautoryzowani nadawcy nie będą mogli wykorzystać Twojej domeny do ataków na podmioty zewnętrzne. Prawdziwa odporność domeny wymaga kontroli zarówno nad tym, co rozpoznają Twoi wewnętrzni użytkownicy, jak i nad tym, co globalne serwery pocztowe akceptują w Twoim imieniu.

Najczęściej zadawane pytania

Czy filtrowanie DNS jest skuteczne w walce z współczesnymi zagrożeniami?

Tak. Badania wskazują, że zdecydowana większość odmian złośliwego oprogramowania i kampanii phishingowych wykorzystuje system nazw domenowych (DNS) na którymś etapie cyklu życia ataku w celu zlokalizowania serwerów, weryfikacji połączeń lub pobrania ładunków złośliwych. Blokowanie zagrożeń na granicy rozdzielczości znacznie ogranicza powierzchnię ataku, na którą narażone jest przedsiębiorstwo.

Czy można ominąć filtrowanie DNS?

Tak. Użytkownicy znający się na technologii lub złośliwe oprogramowanie mogą ominąć podstawowe filtrowanie na poziomie sieci poprzez nawiązanie szyfrowanego połączenia VPN, bezpośrednie wysyłanie zapytań do stałych publicznych adresów IP lub kierowanie ruchu przez nieautoryzowane zewnętrzne serwery rozpoznające nazwy DoH/DoT. Organizacje przeciwdziałają tym sposobom omijania zabezpieczeń poprzez blokowanie portu 53 w kierunku nieznanych miejsc docelowych, ograniczanie nieautoryzowanych portów szyfrowanego DNS oraz uruchamianie zarządzanych agentów roamingowych na całym sprzęcie użytkowników.

Jaka jest różnica między filtrem DNS a pułapką DNS?

Filtr DNS to platforma służąca do wdrażania zasad operacyjnych i zabezpieczeń, która blokuje lub przekierowuje żądania wyszukiwania na podstawie szerokich kategorii lub klasyfikacji zagrożeń, często wyświetlając użytkownikowi stronę blokującą o charakterze edukacyjnym. „Sinkhole” DNS to ukierunkowane rozwiązanie techniczne, które przekierowuje ruch z określonych złośliwych domen na wewnętrzny, nieroutowalny adres lub specjalistyczny serwer przechwytujący; jest ono wykorzystywane przede wszystkim przez badaczy zajmujących się bezpieczeństwem oraz zespoły reagowania na incydenty w celu wykrywania zainfekowanych komputerów i analizowania komunikacji złośliwego oprogramowania.

Czy filtrowanie DNS spowalnia przeglądanie stron internetowych?

Nie. Ponieważ wyszukiwania DNS to niewielkie transakcje tekstowe, nowoczesne serwery DNS w chmurze, korzystające z globalnie rozproszonych sieci Anycast, analizują zapytania i udzielają odpowiedzi w ciągu kilku milisekund. W wielu przypadkach przejście z domyślnego serwera DNS dostawcy usług internetowych na specjalnie zaprojektowaną, zabezpieczającą usługę DNS faktycznie poprawia codzienną wydajność przeglądania stron dzięki zoptymalizowanemu globalnemu routingowi i zaawansowanemu buforowaniu.

Czy są dostępne bezpłatne usługi filtrowania DNS?

Tak. Kilka renomowanych organizacji zajmujących się bezpieczeństwem oraz organizacji non-profit oferuje społeczeństwu bezpłatne usługi ochronne związane z DNS. Dostawcy tacy jak Quad9, Cloudflare (adres 1.1.1.2 zapewniający ochronę przed złośliwym oprogramowaniem) oraz serwery rozpoznające adresy zapewniające bezpieczne przeglądanie zapewniają podstawową ochronę przed znanymi złośliwymi domenami. Jednak przedsiębiorstwa komercyjne i dostawcy usług zarządzanych (MSP) zazwyczaj przechodzą na płatne platformy, aby uzyskać dostęp do szczegółowych kontroli administracyjnych w poszczególnych kategoriach, klientów końcowych z obsługą roamingu, aktywnej integracji z usługą Active Directory oraz długoterminowego rejestrowania audytowego w systemie SIEM.

Słowa końcowe

Filtrowanie DNS stanowi niezbędną pierwszą warstwę nowoczesnych zabezpieczeń obwodowych. Przechwytując połączenia już na etapie rozpoznawania adresów, organizacje chronią pracowników przed stronami docelowymi ataków phishingowych, blokują komunikację złośliwego oprogramowania oraz zachowują kontrolę nad aktywnością sieciową w rozproszonych środowiskach operacyjnych.

Bez regularnego monitorowania drobne zmiany w konfiguracji, nieautoryzowane wpisy DNS lub nieaktualne odnośniki mogą narazić Twoją domenę na przejęcie oraz fałszowanie wiadomości e-mail. Nasze zautomatyzowane rozwiązanie do monitorowania bezpieczeństwa DNS pomaga śledzić zmiany w DNS w czasie rzeczywistym, wykrywać podejrzaną aktywność i chronić domenę przed nieautoryzowanymi zmianami.

filtrowanie DNS